มาต่อจากตอนที่แล้วนะคะ

8. การพักผ่อน

เมื่อเราเรียนหนัก เราก็ต้องรู้จักการพักผ่อนใช่ไหมคะ ซึ่งการพักผ่อนมีด้วยกัน 2 แบบ คือ แบบ extroversion  ต้องการการเติมพลังจากคนรอบข้าว เ่ช่นไปปาร์ตี้ จับกลุ่มเมาท์กับเพื่อน ส่วนอีกแบบหนึ่งคือ  introversion ชอบทำกิจกรรมคนเดียวหรือกับครอบครัว หรือเพื่อนสนิท ดูทีวี ดูหนัง ค่ะ

สิ่งสำคัญคือเราต้องรู้ว่าเราเป็นแบบไหน อย่างเราจะเป็นแบบหลัง เพราะรู้สึกว่านั่งอยู่บ้าน อ่านหนังสือเงียบๆ เขียนไดอารี่มีความสุขกว่าออกไปเจอคนเยอะๆ

ถ้าเรารู้ว่าเราเป็นแบบไหน เราก็จะเติมพลังแบบถูกวิธี แล้วเราก็จะมีแรงสู้ต่อไป

๙. ในการแบ่งเวลาไปพักผ่อนนั้น สิ่งที่สำคัญอีกอย่าง คือ การ “แบ่งเวลา” หลายคนที่ใกล้สอบ มักมีปัญหาคือ ในหัวจะคิดตลอดว่า จะสอบผ่านไหม จะเข้าเรียนที่นั่นได้ไหม เกรดเทอมนี้จะเท่าไหร่ ไปจนถึงจะอ่านหนังสือทันปล่าว หนังสือเหลืออีกกี่เล่ม เป็นต้น

ซึ่งพี่ที่เขียนกระทู้นี้ เขาบอกว่ามันเกิดจากการที่เราไม่มีกำหนดการ หรือ  guideline ทำให้เราเหมือนไม่เ็ห็นเส้นชัยในแต่ละวัน

ฉะนั้น แบ่งเวลาให้เป๊ะ แล้วถ้าช่วงพักก็คือพักจริงๆ ถ้าตั้งใจเดือนละ 1-2 วัน ก็คือพักเต็มที่ ไม่ต้องกลัวว่าความรู้จะวิ่งหนีออกจากหัวค่ะ

10. อารมณ์

สำคัญมาก สำหรับคนที่อยู่ในช่วงขยัน หลายคนมีปัญหาเรื่องอารมณ์ วันนี้ตั้งใจจะอ่านหนังสือถึงเท่านี้ แต่ปรากฏว่าอาจไม่มีอารมณ์อ่าน วันนี้ร้อน/หนาว/แดด/ฝน ไปจนถึงทะเลาะกับแฟน ทะเลาะกับเพื่อน ซึ่งวัยรุ่นอย่างเราๆ ก็อยู่ในช่วงที่อารมณ์แปรปรวนซะด้วยสิ

วิธีคือ เราต้องรับมือกับมันใ้ห้ได้ เราก็เคย คือถ้าใครรู้จักจะรู้ว่าเรารักผมตัวเองมาก…..คือเพิ่งได้ไว้ผมยาวตอน ม.ปลายเอง เลยเป็นโรคจิตนิดๆ ถ้าต้องตัดผม (เมื่อคืนก่อนเพิ่งฝันว่าถูกตัดผม…น้ำตาแทบเป็นสายเลือด) แล้วช่วงนั้นเตรียมสอบ Toefl ถูกตัดผม

จริงๆ มันถูกตัดนิดเดียว….แต่แบบร้องไห้แทบตาย..ช่วงนั้นคือท้อมาก อ่านหนังสือแทบไม่ได้ แต่ก็คิดได้ประโยคหนึ่งคือ “เราอยากมีชีวิตแบบนี้หรอ…ถ้าไม่ก็ตั้งใจอ่านหนังสือ แล้วไปเรียนเมกา” ตอนนั้นก็คิดแบบเด็กๆ (ตอนนี้ก็ยังคิดอยู่นิดๆ 55+) ประเด็นคือ ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์เศร้า เหงา หรืออะไร เราต้องเปลี่ยนมันมาเป็นแรงกระตุ้นให้ได้

ถ้าไม่ได้ ก็แค่หยุดคิดถึงมัน แล้วอ่านหนังสือ ก็เ่ท่านั้นเอง
สุดท้าย เปิดเทอม 2 แล้ว น้องๆ ม.6 ก็คงเป็นช่วงสอบ สู้ๆ นะคะ ชีวิตเราไม่ได้อยู่แค่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็จริง แต่วันนี้ เราคือคนที่กำหนดชีวิตของเราเอง ขยันอีกนิด เพื่อให้เราได้เรียน/อยู่ ในที่ๆ เราอยากเรียนนะคะ

ใครที่กลัวโชคไม่เข้าข้าง ไม่ต้องกลัว ถ้าเราขยันมากพอ ยังไงก็ติด เพื่อนเราป่วยตอนสอบ…แต่มันขยันมาก มันก็ติดที่ๆ มันอยากเรียน

ส่วนใครที่กำลังสมัครมหาวิทยาลัยเมืองนอก ก็อยากบอกว่า Dream high เข้าไป กล้าเสี่ยงสมัครที่ๆ เราคิดว่าเราอยากเรียน(แต่ไม่น่าติด55+)

Advertisements