พันครั้งที่หวั่นไหว กว่าจะเป็นผู้ใหญ่

923089_444496952307347_1422216074_n

หนังสือเล่มนี้ เขียนโดยอาจารย์ คิมรันโด ซึ่งเป็นอาจารย์ที่เขียนหนังสือเรื่อง เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด 

พันครั้งที่หวั่นไหว กว่าจะเป็นผู้ใหญ่ เปรียบเสมือนเป็นเวอร์ชั่นที่โตขึ้นของเพราะวัยรุ่นจึงเจ็บปวด
หัวข้อที่พูดจึงเป็นเรื่องที่อาจไกลตัวเด็กนักเรียนอย่างเพื่อนๆ ที่อ่านบล็อกนี้หลายๆ คนไปบ้าง
แต่มันก็เป็นสิ่งที่วันหนึ่ง เมื่อเราก้าวเข้าสู่โลกแห่งการทำงาน เราก็ต้องเจออยู่ดี
ซึ่งเรามั่นใจว่าทุกคนต้องได้เจอแน่ๆ << เพราะเราเจอมาแล้วในโลกของการฝึกงานนั่นเอง

แนวทางการเขียน ความคิดของอาจารย์ก็คล้ายๆ กับเล่มเดิม
เพียงแต่ลึกซึ้งขึ้น และเติบโตขึ้น มีปรัชญามากขึ้น เนื้อหาแน่นปึ๊ก
(ทำไมถึงมีปรัชญามากขึั้น ลองอ่านบทสุดท้ายของเล่มดูนะคะ ขำๆ ค่ะ)

Quote บางส่วนจากหนังสือ

“จงลองเปิดลิ้นชักหัวใจของคุณดูว่ามีอะไรอยู่ในนั้น ความฝันในวัยหนุมสาวที่เคยเก็บไว้ จงเอาออกมาปัดฝุ่น รดน้ำ และจุดไฟ จงปลุกความฝันที่ถูกเก็บไว้ให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง”

“ความจริงแล้วความฝันไม่เคยหนีหายไปไหน คนที่หนีคือตัวคุณเองต่างหาก ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ความล้มเหลว แต่อยู่ที่ว่าคุณได้เรียนรู้อะไรจากความล้มเหลวและเจ็บปวดบ้าง”

“ถ้าคิดว่าเป็นความผิดของคนอื่น แม้หิมะบนร่มก็รู้สึกหนัก แต่ถ้าคิดว่าเป็นหน้าที่ของตนเอง แม้เหล็กบนบ่าก็ยังรู้สึกเบา”

ใครที่ควรอ่านหนังสือเล่มนี้

  1. คนทำงานที่ำกำลังเหนื่อยล้า อยากลาออกจากงาน คนที่กำลังท้อแท้กับชีวิตที่ไม่สามารถแบ่งเวลาให้ตัวเอง ครอบครัว และงานได้อย่างลงตัว

  2. คนวัยทำงาน ที่กำลังถามตัวเองว่า เราทำงานไปเพื่ออะไรกันแน่ คนที่กำลังถูกงานกลืนชีวิตไปทีละน้อย คนที่กำลังตามหาคำตอบของชีวิต

  3. นักเรียน โดยเฉพาะนักศึกษา ที่อีกไม่ถึง 4 ปี พวกเธอก็ต้องก้าวเข้าสู่โลกแห่งการทำงาน

  4. คนที่อยากรู้เรื่องราวชีวิต สิ่งที่อยู่ในใจของคนเกาหลี ภายนอก เกาหลีอาจเป็นประเทศที่มั่นคง (ถ้าไม่นับเรื่องสงคราม) เป็นประเทศที่หรูหรา ดูดี แต่สิ่งที่อยู่ในใจของคนเกาหลี ก็ไม่ต่างจากเรา ยังคงเต็มไปด้วยความทุกข์ ความพยายามที่สิ้นหวัง

  5. ทุกคน ที่ต้องเติบโตเป็นผู้ใหญ่ จงอดทนไว้นะ

ชอบที่อาจารย์พูดถึงเรื่องนางเงือกน้อย แล้วเปรียบเทียบเหมือนเซ็กซ์ที่ไร้การสื่อสาร
นางเงือกน้อยยอมสละกล่องเสียงอันไพเราะ เพื่อแลกกับขา 2 ข้าง
อาจารย์เปรียบเสมือน ยอมไร้การสื่อสาร เพื่อจะได้อยู่กับเจ้าชายได้
แต่ในที่สุด เงือกน้อยก็กลายเป็นฟองอากาศไป

เราว่าเรื่องนี้ เป็นปัญหาที่กำลังเกิดในสังคมของเรา
อาจารย์เปรียบคนที่หมกมุ่นเรื่องเซ็กซ์ว่าเหมือนเด็กที่เลือกกินแต่ช็อกโกแลตที่อยู่ในมัฟฟิน
ทำให้การแสดงออกความรักในเรื่องอื่นน้อยลง
“เราไม่ได้มีเซ็กซ์เพื่อรักษาความสัมพันธ์ แต่กลายเป็นเราสร้างสัมพันธ์เพื่อปราถนาเซ็กซ์”

อาจารย์บอกว่า ไม่ได้ห้ามคนมีเซ็กซ์ แต่ควรมีควบคู่ไปกับความรัก
(ถ้าไม่อยากมีจุดจบแบบนางเงือก)
ซึ่งอยากบอกว่าเรื่องนี้ที่พูดมาทั้งหมด เหมือนกับที่หลวงปู่ (ติช นัท ฮันท์) เคยพูดเอาไว้มากๆ
จนเริ่มสงสัย ว่าอาจารย์ต้องเคยอ่านงานของหลวงปู่แน่ๆ เลย ^^

ในหนังสือ อาจารย์มียกคำพูดหนึ่งของหลวงปู่มาด้วย ว่า

ทุกเช้า ไม่ได้หมายความว่าเรามีเวลา 24 ชั่วโมงที่ต้องหาเงิน
แต่เป็น 24 ชั่วโมงที่เราต้องใช้ชีวิต
อย่ายอมแพ้กับสิ่งล่อตาล่อใจที่ทำให้เกิดความอยาก
การไม่ยอมแพ้เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เรามีลมหายใจ
อยู่ตอนนี้
เพราะสิ่งที่คุณลงทุนไม่ใช่เงิน แต่คือทั้งชีวิตของคุณ”

1000

หนังสือเวอร์ชั่นเกาหลี สวยเนอะ

Advertisements

3 thoughts on “พันครั้งที่หวั่นไหว กว่าจะเป็นผู้ใหญ่

  1. “ผิดผู้อื่นดั่งขุนเขา ผิดตัวเราเบาดั่งนุน”

Comments are closed.

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: