หมดปีอีกแล้วววว เราเขียนบล็อกนี้มาเกือบ 3 ปีแล้วนะ ไม่น่าเชื่อ เวลาผ่านไปเร็วเวอร์ << ถึงพักหลังๆ จะไม่ค่อยได้อัพก็ตาม

บล็อกเค้ามีหิมะด้วยเห็นเปล่าาาา

สารภาพตามตรงว่าหัวข้อที่จะเขียนอ่ะ มีนะ เช่นเรื่องอยู่ก่อนแต่ง/ท้องก่อนแต่ง/การทำแท้ง ไรงี้ (ทำไมมันฟังดูฮาร์คอร์จัง 55) แต่ก็ยังไม่โพสลง อาจเพราะความคิดของเรามันยังไม่ครอบคลุม สมบูรณ์ด้วยแหละ

เริ่มต้นปีนี้ ถือว่าเป็นปีที่เราได้ลองทำอะไรใหม่ๆ แปลกๆ อยู่ที่ใหม่ๆ หลายๆ อย่าง

My 2014 Journey 

เที่ยว คือได้ไปหลายที่มาก เริ่มฉลองปีใหม่ที่ชิคาโก้ (กับอุณหภูมิ -30’C) ต่อด้วยบอสตัน ไปเที่ยวฟอริด้า NYC แล้วก็แถวๆ นั้นลากไปถึง Maine กลับมาไทย ไปต่อที่ ญี่ปุ่น เกาหลี มีแวะเปลี่ยนเครื่องที่ Dubai แล้วก็กลับมาบอสตันอีกครั้ง ตอนนี้อยู่แคลิฟอร์เนียร์ละ รวมๆ แล้ว แบบเที่ยวจริงๆ ไม่นับเปลี่ยนเครื่องก็ 22 เมืองได้ (เดี๋ยวมาแยกโพสเรื่องเที่ยวต่างหาก

  • เรื่องเรียน ทุ่มเทมาก แล้วก็เริศมาก เทอมแรกต้นปีได้ A รวด ส่วนปลายปีก็ยังโอเค (3.75 เผื่อใครอยากรู้) ยังมี A มาสองตัว กับ A- หนึ่งตัว จบปีแบบสวยๆ? แต่ระหว่างเรียนคือเครียดมากกก 55
  • ญี่ปุ่นลูกรัก คือเหมือนความพยายามสัมฤทธิ์ผล ผ่าน N2 ได้แล้ว ฟังก็ยังโง่เหมือนเดิม แต่พูดได้เยอะขึ้นมากกก สามารถคุยเล่นเป็นญี่ปุ่นได้ อ่านได้รู้เรื่องมากขึ้น พิมพ์ญี่ปุ่นดีขึ้น (มั้ง) แต่เขียนยังกากเหมือนเดิม
  • การงาน ปีนี้ทำงานแบบเหนื่อยโคตร ทุกเทอมที่เรียนทำ 20 กว่าชั่วโมงต่ออาทิตย์ บางอาทิตย์ทำถึง 30 เลยก็มี… รายได้เป็นกอบเป็นกำ เพราะเก็บอย่างเดียวแทบไม่ได้ใช้ คือเป็นคนไม่ชอบช็อปปิ้ง ไม่บ้าแบรนเนม ทั้งเนื้อทั้งตัวแทบไม่มีแบรนด์เลย
    ไม่อยากโชว์กระเป๋าผ้าที่เราหิ้วไปเรียน มันคือเศษผ้าที่เอามาเย็บ 55 ซื้อมา 50 บาทจากไทย และถ้าไม่หนาวมาก จะลากแตะไปเรียน คู่ละ 120 จากอนุสาวรีย์ (พอเหอะ อนาจตัวเอง 55)
  • คน ได้เจอ Stella ด้วย คือฟินมวากกกกกก
  • ชีวิตปีนี้ ก็ขึ้นๆ ลงๆ ไปตามเรื่อง มีร้ายบ้าง ดีมาก เครียดมาก ชิลล์น้อย (เอ๊ะ) แต่ก็ยังพอหาความเพลิดเพลินสนุกสนานในชีวิตไปได้บ้าง 55

Blog’s Reflection

ส่วนโพสที่ฮิต คนเสิร์ช คนดูอันดับต้นๆ ก็เหมือนปีที่แล้วเลย SAT เกาหลี ฮาร์วาร์ด ลองเข้าไปส่องได้ที่

2013 Reflection

งั้นขอเพิ่มโพสที่มาแรงปีนี้แล้วกันนะ

10 เรื่องที่คนไทย (อาจ) เข้าใจผิดเกี่ยวกับ (วัยรุ่น) อเมริกัน

เรียนญี่ปุ่นด้วยตัวเองจนผ่าน N2 ภายใน 2 ปี

(how to) เรียนภาษาญี่ปุ่นด้วยตัวเอง 1

โรบินฮู้ดในอเมริกา

จริงๆ อยากเขียนอีกนะ พวกแนวคิด ความแตกต่างทางวัฒนธรรม ชอบศึกษาด้วย แต่เขียนยากโคตร คือมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน เหมือนให้ถูกถามว่าคนไทยนิสัย เป็นไง วัฒนธรรมไทยคืออะไรบ้าง คือตอบยากมาก อเมริกันก็เช่นกัน

ส่วนมากก็จะแทรกอยู่ใน FB ประปรายนะ

Facebook’s page

3 อันดับสเตตัสที่มีคนไลค์มากที่สุด

อันดับ 3 โพสแรกที่เขียนตอนถึงญี่ปุ่น

ครั้งแรกมาอยู่ homestay กับคนญี่ปุ่น
คือบ้านเป็นระเบียบมากกก ทุกอย่างเป๊ะมากกก(จนไม่กล้าแตะไรมาก) ไม่แปลกใจว่าทำไมญี่ปุ่นถึงเป็นระเบียบเรียบร้อย

ที่สำคัญสงสารโฮสแม่ที่ต้องพยายามเข้าใจภาษาญี่ปุ่นกากๆ ของเรา .. นึกถึงตอนไปเมกาใหม่ๆ สภาพเดียวกัน (แต่ญี่ปุ่นคือแย่กว่าอังกฤษไง)

จากนี้ไปอีก 5 อาทิตย์ขอให้เป็นช่วงเวลาที่ดี

อันดับ 2 เมื่ออาทิตย์ก่อน โม้ล้วนๆ 

แวะมาเมาส์ มาโม้ 55 เผื่อใครยังไม่นอน

เมื่ออาทิตย์ก่อน สอบไฟนอลเสร็จใช่ป่ะ อาจารย์วิชา Food & Nutrition (เป็นอาจารย์ที่เราชอบระดับต้นๆ เลย) ก็ส่งเมลล์มาบอกนักเรียนว่า ตรวจข้อสอบเสร็จแล้วนะ ข้อสอบคะแนนเต็มเท่านี้ คนได้สูงสุดคือ 73 เฉลี่ยคือ…. ใครอยากรู้คะแนนให้ส่งเมลล์ไปถาม
เราก็ไม่รอช้า ส่งไปขอบคุณแล้วก็ไปถามคะแนน

รอไป 2 วันปล่อยให้เรานั่งมโนไปว่าจะได้เท่าไหร่ เพราะคะแนนเก็บเราก็ยังถือว่าได้ Aนะ แต่คือถ้าไฟนอลได้น้อยเราหลุด A แน่ ก็นั่งกดเครื่องคิดเลขไปหลายรอบมาก ว่าจะได้คะแนนเท่าไหร่

ปรากฎว่าอาจารย์ส่งมาบอกว่า ขอบคุณนะสำหรับคำชม ^^ เธอได้คะแนน 73 เราก็แบบเห้ยยยยยย กรี๊ดดด

ผ่านมาเกือบอาทิตย์แล้วก็ยังฟินอยู่เลย เป็นครั้งแรกที่ทำข้อสอบไฟนอลได้คะแนนสูงสุดมั้ง (หรือเคยแล้วลืมวะ?)

ฟินค่ะ คุ้มมากที่อ่าน ท่องแทบตาย

ที่สำคัญคือในห้อง เรามั่นใจว่าภาษาอังกฤษเรากากสุด 55 (จริงๆ ทุกคลาส เรามั่นใจว่าอังกฤษเรากากที่สุด จะกากที่สุดในโรงเรียนแล้วมั้ง 55) มีเด็กต่างชาติอีกคนนะแต่นางก็เรียนอินเตอร์มาตั้งแต่เด็กอ่ะ….

ก้าวข้ามกำแพงภาษาเนี่ย ยากสุดละ (ทุกวันนี้ก็ข้ามมาได้แค่ขาข้างเดียว 55) แต่พอข้ามมาแล้วจะรู้ว่าหลังกำแพงยังมี…….

เถาวัลย์อีกเพียบเลย 55

ฟันฝ่ากันต่อไป

แวะมาโม้ ฝันดีนะคะ ทุกคน เดี๋ยวเที่ยงนี้ (ตีสามไทย) เราจะไปติ๋มซำแหละ ซาลาเปา หนมจีบของโปรดเลย อร่อยยยยยยยยยย

อันดับ 1 เกี่ยวกับรับน้อง ที่มีคนเสียชีวิตที่หัวหิน

เป็นอีกคนที่ Anti การรับน้องด้วยการว้าก การบังคับให้ทำอะไรแปลกๆ (กินอ้วก ฯลฯ แม้มันจะไม่ใช่ของจริงก็เหอะ) ตอนอยู่ม.ปลาย ก็มีการรับแบบนี้ รู้สึกไร้สาระมากกกก

พอมารับน้องที่นี่ รู้สึกสนุกมากกก คือคนเข้าร่วมเต็มร้อยกันมาก อย่างรุ่นพี่ที่มารับน้อง ทุกคนมาด้วยใจ ไม่ได้โดนบังคับว่ารุ่นพี่ทุกคนต้องมา เวลาเปิดเพลง ก็เต้นกันสนุกโคตร น้องอยากเต้นก็ลุกขึ้น ไม่อยากก็ไม่ว่าอะไร พี่ก็เต้นกันแบบเอาสนุก ไม่ได้คิดว่าต้องเต้นแรงๆ หรืออะไร

ไม่ค่อยชอบสังคม ที่พยายามบังคับคนให้เหมือนกัน และไม่ค่อยเข้าใจความแตกต่าง ตอนเทรนงานรับน้องที่นี่ เขาสอนเลยว่าแบบ อย่างปล่อยให้น้องอยู่คนเดียวในโรงอาหาร “แต่ น้องบางคนอาจอยากอยู่คนเดียวก็ให้ปล่อยเขาไป” หรือถ้าน้องเป็นคนขี้อาย พูดน้อย ก็ไม่ต้องไปบังคับ หรือเซ้าซี้อะไรเขามาก แต่พยายามให้เขารู้สึก Involved….

Best Picture (ตามจำนวนคนไลค์)

อันดับ 5

5

Finally, I made it!!
Straight A’s PLUS dean’s list.

อันดับ 4

4

สูงสุดก็คืนสู่สามัญ
ลาภยศเงินทอง สุดท้ายก็ไม่มีใครได้ไปตลอด
เหลือเพียงความดีเลวให้คนจดจำ

#lifeissimple #livesimply — in Boston, Massachusetts.

อันดับ 3

3

At Boston Public Library

อันดับ 2

-2

Got a new Mac Pro by chance จับฉลากได้มา ฟินมากพูดเลย — in Berkeley, California.

และที่หนึ่ง

-1 ก่อน โรย รา — at Harvard University.
ภาพนี้สวยเนอะ น้องสาวเราเป็นคนถ่ายให้ 

โอเค ปีนี้ก็ประมาณนี้แหละ ชีวิตสนุกสนานใช้ได้ ตื่นเต้น เศร้า เหงา ดีใจ เสียใจ ฯลฯ มันก็มาเยี่ยมเยียนทุกปีแหละ หวังว่าปีหน้าเราจะจัดการมันได้ดียิ่งขึ้นไป (ถ้าเทียบปีนี้กับปีที่แล้ว เราก็จัดการอารมณ์เราได้ดีขึ้นนะ)

การอยู่ที่นี่ มันก็ทำให้เราโตขึ้นอ่ะเนอะ จะทำอะไรก็คิดหน้าคิดหลังมากขึ้น ทุกวันนี้แค่บางทีจะกินข้าวยังต้องคิดเลย เช่นจะขึ้นเครื่องบิน งั้นไม่กินปลาดิบ เดี๋ยวปวดท้อง จะสอบไม่กินของเผ็ด จะซื้อของชิ้นนึง แล้วต้องต้องย้ายหอจะทำยังไง คือคิดเยอะขึ้นมากกกก

เดี๋ยวโพสหน้า จะทำ NY resolution แล้วก็จะมาเมาท์เรื่องท่องเที่ยวปีนี้ให้ฟังนะ

Advertisements