Wwoof in Little Forest: เมื่อฉันได้ไปวูฟในฟาร์มคาเฟ่ ณ บ้านนอกญี่ปุ่น

Let’s Go for Wwoof

วันเดินทางมาถึงแล้ววว พร้อมแล้ววว ปลุกใจตัวเองเบาๆ บอกตามตรงว่าก่อนหน้านี้ เรามีเรื่องคิดมากมาย ทั้งเรื่องย้ายที่เรียน คอร์สเรียน ชีวิต จะไปวูฟลึกๆ แล้ว ก็กล้าๆ กลัวๆ ฯลฯ
เป็นช่วงที่เราเครียดมากๆ แต่ไม่น่าเชื่อว่า 1 อาทิตย์ต่อจากนี้ เราสามารถหลุดออกจากบ่วงนั้นได้ ทำให้เรารู้สึกว่าเออ ชีวิตมันยังมีอะไรอีกมากมายนะ

การเดินทาง เราอ่านผิด คิดว่าโฮสอยู่อำเภอ นากาโน่ แต่จริงๆ เขาอยู่อีกเมือง เราก็เลยจองบัสมานากาโน ของ Willerbus โดยรวมประทับใจนะ ถ้ามีโอกาสอาจได้ใช้อีก สะอาด สุภาพ ขับดี จากโตเกียวไปนากาโนใช้เวลา 4 ชั่วโมงนิดๆ ราคา 1500 เยนถือว่าถูกดี 55

บรรยากาศในรถก็เงียบมาก คือเขามีใบแนะนำการนั่งเลย นอกจากเรื่องความปลอดภัยแล้วก็จะเป็นควรมีมารยาท คิดถึงคนอื่น เช่นอย่าเสียงดัง ถ้าจะเอนเบาะให้ไปถามคนข้างหลังด้วยไรงี้ (แต่เราก็ไม่ได้ถาม…ถามไม่เป็น55) แต่ตอนขากลับ คนข้างหน้าเราหันมาถามนะ เราก็ไฮๆ ไป 55

จากนากาโนก็ต้องนั่งรถไฟมา 40 กว่านาทีมาอีกเมืองนึง แล้วก็ต่อรถบัสไปตามที่ๆ โฮสบอก แล้วคือเราลงสถานีผิด ก็ต้องรอไปอีกครึ่งชั่วโมงกว่าอีกคันจะมาแบบว่า โฮสจะยังรอเราไหม 55

พอไปถึงที่ โฮสก็มองๆ มาแล้วก็แบบ ไอจัง ใช่ไหม เราก็แบบใช่ๆ แล้วโฮสตอนคุยกันก็ใช้รูปสุภาพนะ แต่พอมาพูดจริงก็ใช้รูปธรรมดาตลอด ตามปกติเราจะถนัดรูปสุภาพมากกว่า (มัสสึ) เพราะเป็นคนสุภาพ 55 ไม่เกี่ยว เพราะหนังสือเรียน แต่พออยู่กะโฮส 1 อาทิตย์ เราแทบจะใช้รูปสุภาพไม่ถูกละ 55

ตอนแรกเรื่องภาษาก็ต้องจูนกันก่อน คือที่เราเขียนในเมลล์คุยกัน เราเขียนได้ไง เพราะเปิด translate google เอา แต่พอพูดจริงๆ เราพูดได้แค่ง่ายๆ เท่านั้น ก็พอหลังๆ โฮสก็เริ่มจับแนวถูก 55 จนหลังๆ ต้องมาเป็นล่ามให้เราเวลาเราคุยกะคนญี่ปุ่นคนอื่น 55 ขำดี

おつかれさま
ถึงบ้านโฮสแล้ว แบบว่าสวยมาก สวยเว่อร์ สวยจนต้องบรรยายความสวยให้ฟัง…… เพราะไม่มีรูป 55

นึกถึงบรรยากาศในหุบเขา แล้วบ้านโฮสเป็นบ้านที่อยู่ตีนเขาที่สูงที่สุด (ด้านหลังคือป่าและเขาจริงจัง) ฉะนั้นจากประตูกระจก จะเห็นเมืองด้านล่างทั้งเมือง ช่วงที่ไปเป็นพระจันทร์เต็มดวงก็จะเห็นดวงจันทร์ด้วย
บ้านโฮสเป็นบ้านไม้ชั้นเดียว เพิ่งสร้างเมื่อ 2-3 ปีที่แล้วเอง ใหม่มาก สไตล์บ้านค่อนข้างเป็นโมเดิร์นนะ ภายในบ้านโปร่งและโล่งมากก เป็นบ้านที่เราเห่อมาก ช่วงวันแรกๆ ด้านล่างบ้านเป็นสวนแอปเปิ้ล

ไกลสุดคือภูเขาที่โอบกอด
มองขึ้นไปคือท้องฟ้า ที่มีดวงจันทร์และดวงดาว
มองลงไปคือบ้านเรือนพร้อมแสงไฟระยิบระยับ
ปล่อยใจฟังกับเพลงเบาๆ ที่โฮสเปิด (บ้านนี้ชอบฟังเพลง)
กับอาหารยามค่ำคืน ที่อร่อยมวากกก

นอนหลับฝันดี ))

Wwoof Day 1

ตื่นมาเตรียมพร้อมมาเลย แบบว่าพร้อมลุย!! สรุปวันนี้ร้านปิด 55

ตอนเช้าโฮสทำอาหารเช้าให้ทาน แล้วก็พาไปเดินเล่นรอบๆ เจอผลสตอร์เบอรี่ขึ้นเองอยู่ในป่าด้วย คุยนู่นนี่ไปเรื่อย ก็ยังจับแนวไม่ค่อยถูกอยู่ (ก็เน้นคุยกว้างๆ อย่าเพิ่งไปเจาะลึกอะไร) ก็พอรู้ว่าโฮสพื้นฐานเป็นคนโตเกียว เกิด โตที่นั่น แต่ค่อยชอบชีวิตในเมือง แล้วก็ชอบทำสวนมากๆ เคยไปทำงาน Part time ในสวนในไรอยู่ปีนึง จนสุดท้ายก็ตัดสินใจย้ายมาอยู่นากาโน เมืองเล็กๆ กลางหุบเขา ชอบชีวิตกับธรรมชาติ ชอบ Slow Life ฯลฯ

ส่วนมากก็จะอยู่บ้านคนเดียว กินข้าวคนเดียว ที่ร้านก็ทำงานคนเดียว (คือนางชอบชีวิตแบบนี้)

นางเอก Little Forest ป่ะละ 55

คือตอนแรกเราไม่ได้ดู Little Forest ไง ความรู้สึกตอนแรกคือโฮสเราโคตรฮิปสเตอร์เลย เปิดร้านกาแฟ ทำสวนผัก กินอาหารเพื่อสุขภาพ บ้านแบบโมเดิร์นธรรมชาติ ชอบถ่ายรูป เล่นโซเชียล ชอบฟังเพลง ใช้ MAC Iphone คือแบบครบ 55

แต่มีอย่างหนึ่งที่เรารู้สึกก็คือสิ่งที่โฮสเขาทำ คือเขาไม่ได้คิดเท่าไหร่ว่าทำแล้วดูเก๋ ดูอะไร อย่างเช่นไปบอกใครว่ามาอยู่ตจว เปิดร้านกาแฟ ทำสวนคนเดียว คือโคตรเก่งและเท่มาก แต่สำหรับโฮสเหมือนเขาก็แบบเฉยๆ นะ ไม่ได้รู้สึกว่าเท่อะไรมากมาย แค่อยากมาอยู่ตจว เพราะชอบทำสวนมากกกก เท่านั้นเอง (จริงๆ ไม่ได้อยากทำคาเฟ่เท่าไหร่ อยากทำสวนมากกว่า แต่เขาบอกว่าสวนมันรายได้ไม่พอ)

วันนี้ได้เจอสามีโฮส คือเขาเป็นคนที่ฮาและประหลาดมาก เจอตอนเช้าครั้งแรก (พอดีเขาเพิ่งกลับมาเมื่อคืนดึกๆ) ตกใจมาก เพราะว่าเดินใส่ชุดตีผึ้งเข้าบ้าน 55 รู้สึกเหมือนเพิ่งออกไปตีรังผึ้งมา

แล้วที่ตลกคืออะไรรู้ป่ะ ทั้งโฮส สามีโฮส เพื่อนสามีที่มาค้างด้วยและเรา เกิดเดือนเดียวกันเลยจร้า แถมเรากะสามีโฮสเกิดใกล้กันมาก เป็นราศีด้วยกัน พักหลังๆ โฮสเลยชอบแซว อ้อ พวกราศีมีนเป็นคนประหลาด 55 เราก็ตอบไปว่าเป็นคนปกติ

ถามโฮสว่าสามีโฮสประหลาดไหม เขาก็บอกว่าใช่
เราเคยคุยด้วยแค่วันเดียวก็สัมผัสได้ เหมือนเขาเป็นคนติสต์ๆ หน่อยๆ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าที่ญี่ปุ่นมีเยอะไหม… เพราะปกติไม่ค่อยเห็น

บอกแล้วเราสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดบางอย่างจากบ้านนี้ 55

พอแดดเริ่มไม่แรง เราก็ได้ไป….

ดำนาจร้า ครั้งแรกเลย แถมโฮสถอดรองเท้าดำเท้าเปล่าเลย เราก็เลยถอดด้วย 55 เป็น Feeling ที่ดีนะ สนุก 55
แบบแอบไฮโซนะ นั่งรถเก๋งไปดำนา 55 มีข้อแม้คือห้ามล้ม ถ้าล้มต้องไปขึ้นรถกระบะ ของสามีโฮสกลับบ้าน 55

ตอนเย็น ค่ำๆ ไปรอสามีโฮสที่บ้านคุณลุงคนหนึ่ง คุยเรื่องผัก แมลงกันอย่างยาว(ฟังไม่ทัน…)
แล้วลุงก็พาไปดูสวนของลุง ได้เห็นดอกผักชีครั้งแรก โฮสเราเกลียดผักชีมาก55

นึกว่าผักชียักษ์ ต้นอย่างใหญ่

ตอนเย็นๆ ก็ไปกินข้าวนอกร้าน เป็นร้านราเม็งเล็กๆ บรรยากาศญี่ปุ๊นญี่ปุ่น ที่สัมผัสได้ก็คือท่านั่งโฮสเราแมนมาก 55 จะแมนกว่าสามีอยู่ละ คือแบบมองไปรอบๆ ผู้หญิงญี่ปุ่นส่วนมากจะนั่งพับเพียบ คือโฮสแม่เคยบอกว่านั่งขัดสมาธิไม่เรียบร้อย แต่โฮสเรา นั่งแบบชันขาเลย 55 แถมโต๊ะเราเสียงดังด้วย 55 หัวเราะกันอย่างเยอะ

อยู่ที่นี่เลยสบาย เรากินข้าวที่บ้าน นั่งเก้าอี้เราก็นั่งขัดสมาธิ 55 ไม่ต้องเกรงใจ (โฮสอาจแอบนินทาในใจ55) โดยรวมคือได้มาใช้ชีวิตที่ญี่ปุ่น version ชิล 55

Advertisements