Wwoof in Little Forest: เมื่อฉันได้ไปวูฟในฟาร์มคาเฟ่ ณ บ้านนอกญี่ปุ่น

ลูกค้าของฉัน คืออีกหนึ่งประทับใจ


เมนูซุปประจำสัปดาห์ ของหวาน วันหยุดร้าน และข่าวสารต่างๆเมื่อก่อน เราเคยกลัวการทำงานคนของญี่ปุ่นมากๆ มันดูต้องดี ต้องเรียบร้อย งานก็เหมือนจะหนักมากๆ โดยเฉพาะงานบริการ แต่พอเอาเข้าจริงก็ไม่ได้หนักไปกว่างานที่อเมริกาเท่าไหร่ และลูกค้าก็เป็นอีกคนที่น่ารักมากลูกค้าญี่ปุ่น คนเรื่องมากน้อยค่ะ คนทำร้านอาหารจะรู้ว่าไม่ค่อยชอบลูกค้าที่เรื่องเยอะ วุ่นวาย ที่ญี่ปุ่นนี่ลูกค้าเรื่องน้อยอันดับต้นๆ เลย อย่างเช่นพอไปถึงตอนรับออร์เดอร์ เขาก็จะบอกมาว่าจะเอาอะไร (ตามเมนู) ไม่มีการมาแบบ เค็มน้อย เผ็ดขึ้นอีกนิด น้ำมันน้อย ฯลฯ ตอนทานก็ไม่ค่อยขออะไรเพิ่มเท่าไหร่เลย

แถมที่ประทับใจก็คือ ลูกค้าเกือบทุกคนแบบเกิน 90 เปอร์เซนต์ กินอาหารหมดจาน แบบหมดเกลี้ยงจริงๆ (เวลาล้างเลยง่ายมาก) ชอบตรงที่เขาไม่กินทิ้งกินขว้าง แบบบางทีลูกค้าอยากทานของหวาน ก็จะสั่งเป็นอย่างๆ เช่นรอทานข้าวเสร็จก่อนแล้วสั่ง และก็ทานหมดเกลี้ยงเลย

มันดูเป็นการเคารพคนทำนะ

 

 


อันนี้เราจัดจานเอง (แค่เอาเค้กออกจากกล่อง ปาดครีม ปักคุกกี้ เสียบใบมิ้นต์)อีกสิ่งหนึ่งที่เราได้รู้เพิ่มก็คือการใช้คำศัพท์
แน่นอนว่าคนญี่ปุ่นจ่ายเงินที่เคาร์เตอร์
แต่เราควรพูดว่าอะไรดีล่ะ?
すみません ซุมิมาเซง ไหม
หรือจะ ありがとう อะริกาโตะดี
หรือควรพูดเหมือนที่เรียนมาคือ お勘定お願いします (เก็บเงินด้วยค่ะ)แต่จริงๆ แล้วคนญี่ปุ่นร้อยละร้อย เดินมาถึงเคาร์เตอร์ปั๊บ เป็นนัยๆ ว่าจะจ่ายเงินจะใช้คำว่า โกะจิโซซามะเดชิตะ (ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้) ごちそうさまでした ทุกคน พอโฮสคิดเงินเสร็จ โฮสก็จะพูดขอบคุณ บางคนก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ถ้าบางคนก็จะตอบกลับมาอีกครั้งด้วยประโยคเดิมว่า ごちそうさまでした (จะไม่ใช้อะริกาโตะเลยนะ)

สมัยเราเรียน เราก็เข้าใจว่าคำนี้ใช้แค่ตอนกินข้าวเสร็จแล้วพูดอย่างเดียว แต่จริงๆ ใช้ในร้านก็ได้นะ

พอเรากลับโตเกียว ไปเที่ยวเล่น เลยได้ลองใช้เลย ตื่นเต้น 55

ที่มา http://pantip.com/topic/33812824
Advertisements